ايدز" بيمار خود را انتخاب نمی کند. عدم آگاهی افراد به خصوص جوانان از راههای انتقال "HIV"، شانس ورود اين ويروس به بدن آنها را بالا برده و شيوع آلودگی به آن را در جامعه افزایش می دهد. هيچ تفاوتی هم ندارد که اين اشخاص به چه قشری تعلق داشته باشند.

ايدز يک "بيماری" است، "جرم" نيست. راه های پيشگيری و سرايت آن را ياد بگيريم و بدانيم که چگونه خود را از آلوده شدن به آن محافظت کنيم و در صورتی که با افراد آلوده به ويروس ایدز ( HIV+) مواجه شديم، با آنان مانند يک "بيمار" و نه مانند يک "مجرم" رفتار کنيم و بدانيم برخورد صحيح با آنان چگونه بايد باشد.

............................................................................ ايدز٬ از ديدگاه يك دختر 13 ساله مبتلا به عفونتHIV : الف نشانگر الم ورنجي است كه اين بيماري براي ما به ارمغان آورده است. ي نشانگر ياس و نااميدي است كه بر مبتلايان به آن سايه افكنده است د نشانگر درد لاعلاجي است كه بدان مبتلاييم ز نشانگر زبوني و رنجي است كه سالها با آن دست به گريبانيم ............................................................................

كودكان و ايدز

 

كودكاني كه مبتلا به عفونت HIV مي باشند اغلب اوقات در طول دوران جنيني و يا در هنگام تولد دچار اين بيماري شده و در حقيقت مادر٬ بيماري خود را به كودك انتقال ميدهد.

بيشتر كودكاني كه مبتلا به عفونت HIV مي باشند، در بدو تولد طبيعي به نظر مي آيند محققان مركز كنترل بيماريها، 3 الگوي كلي را براي اين بيماري در كودكان ارائه داده اند.

 1) نسبت 1/4 كودكان مبتلا به عفونت HIV در 1.5 (يک و نيم) سالگي دچار علايم بيماري مي شوند و رشد بيماري در اين كودكان نسبتا سريع مي باشند.
 

2) دومين گروه كودكاني هستند كه داراي دوره هاي تهاجمي از ايدز مي باشند. اين كودكان داراي علايم گذرا و خفيفي از بيماري بوده و تا سن 3 تا 5 سالگی زنده مي مانند؛ ولي در كل نيمي از كودكاني كه مبتلا به عفونت HIV مي باشند تا قبل از سن 3 سالگي فوت می کنند.
 

3) گروه سوم كودكاني هستند كه تا سنين آغاز نوجواني زنده خواهند ماند. بنابر دلايل ناشناخته دوره هاي بيماري در اين افراد خفيف تر مي باشد و به همين دليل بيماري اين كودكان تا قبل از سنين 9 تا 11 سالگي تشخيص داده نمي شود.
 

پزشكان هيچ اميدي ندارند تا كودكان مبتلا به عفونت HIV بتوانند بر بيماري خود غلبه نمايند.
كودكان مبتلا به ايدز تا قبل از مرگشان، عمدتا از اختلالاتي مانند عفونت ريه (سينه پهلو)،‌ عفونت شديد سينوسها، ‌كندي رشد و مشكلات ذهني رنج مي برند. بعلاوه اين افراد از عوارض مصرف داروهاي ضد ويروس نيز در امان نخواهند بود.
 

علايم عفونت HIV در كودكان با علايم اين عفونت در افراد بزرگسال متفاوت مي باشد. عفونت HIV در نوزادان موجب عفونت باكتريال و بيماريهاي ريوي مي گردد كه اين مشكلات در افراد بزرگسال ديده نمي شود.
عفونت HIV درنوزادان، سيستم عصبي مركزي (مغز و نخاع) را درگير مي نمايد. به طور كلی اين كودكان از رشد عادي برخوردار نيستند. رشد كودكان مبتلا ممكن است متوقف شده و دچار نارسايي رشد گردند. اين كودكان در راه رفتن دچار مشكل مي باشند و از مشكلاتي مانند حالت جنون كه در افراد بزرگسال ديده مي شود، رنج مي برند.
اين كودكان دچار گيجي، كاهش حافظه و عدم تمركز هستند. بعضي از بيماريهاي فرصت طلب مانند ساركوم كاپوسي در كودكان ديده نمي شود.
 

هرچند كه ايدز نهمين علت مرگ و مير كودكان محسوب مي شود ولي اگر اين روند ادامه پيدا كند، بيشترين علت مرگ و مير در كودكان بيماري ايدز خواهد بود.

تعداد پسران و دختران مبتلا به ايدز تقريبا به يك اندازه مي باشد. 54% كودكان مبتلا به ايدز پسر و 46% بقيه دختر مي باشند. ولي تعداد مبتلايان به ايدز در ميان نژادها با رنگ پوستهاي متفاوت مساوي نيست. تعداد كودكان مبتلا به ايدز در ميان افراد سفيد پوست در آمريكا كمتر از كودكان سياه پوست آمريكايي و آمريكاي لاتين مي باشد. در پايان دسامبر 1992 ‌از 4249 نفر كودك زير 13 سال امريکايی مبتلا به ايدز، 54%سياه پوست، %34 سرخ پوست و تنها 20% اين افراد سفيد پوست بوده اند.

	مراحل مختلف عفونت با  اچ. آی. وی       ویروس ایدز (HIV) سلولهاي سيستم ايمني و سيستم عصبي مركزي را آلوده مي‌كند. T- helper lymphocyte (لنفوسيت T كمك كننده) سلول اصلي است كه توسط HIV  آلوده مي‌شود. سلول T- helper يك سلول سرسخت در سيستم ايمني است و با  تمامی ديگر سلولهاي سيستم ايمني همكاري مي‌كند بنابراين صدمه يا از بين رفتن سلول T- helper تاثير جدي در سيستم ايمني مي‌گذارد. HIV براي ورود به سلول T- helper  به مولکول CD4 سطح سلول متصل شده و آنرا آلوده میکند. به اين همین خاطر به سلول T- helper ، لنفوسيت CD4+  یا CD4+ Lymphocyte  هم گفته مي‌شود. وقتي كه سلول T- helper با HIV آلوده شد، HIV در آن تكثير مي‌شود و طي 6-2 روز سلول آلوده مي‌ميرد و ويروسها آزاد شده و ويروسهای جديد وارد سلولهای T- helper ديگري مي‌شوند و آنها آلوده مي‌كنند. در مبارزه با اين فرآيند سيستم ايمني بسرعت HIV و سلول‌هاي آلوده با HIV را مي‌كشد و سلولهاي T- helper از دست رفته را جايگزين مي‌كند بطور كلي، مراحل آلودگی با HIV به 4 مرحله تقسيم مي‌شود: 1 – عفونت اوليه         2 – مرحله بدون علامت باليني         3 – مرحله علامتدار عفونت با HIV و                       4-پيشروي از HIV تا AIDS           علائم بيماری چگونه ظاهر می شود؟   با کاهش قدرت سيستم دفاعی٬ به مرور زمان بدن آمادهٴ ابتلا به عفونتها و سرطانهايی می شود که به طور معمول در مردم عادی ديده نمی شوند ، اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوی ، اسهالهاي شديد و مزمن ،‌ تبهای طولانی ، کاهش وزن ،‌ اختلالات شخصيتی ،‌ بيماريهاي مغزی و پوستی خود را نشان مي دهند که درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهد شد.     علائم آلودگی با HIV بسیار پیچیده است و دارای مراحل چندی است كه الزاماً همه آنها در افراد آلوده مشاهده نمی شود. این مراحل عبارتند از: ‪

مرحله عفونت اوليه HIV : (مرحله اول)

اين مرحله چند هفته طول مي‌كشد و معمولاً با يك حالت شبيه سرماخوردگي كه بلافاصله بعد از عفونت رخ مي‌هد همراه است اين حالت شبيه سرماخوردگي گاهي اوقات تحت عنوان حالت seroconversion  ياد مي‌شود. (علائمی نظیر تب، گلودرد، بزرگی غدد لنفاوی، درد مفاصل و عضلات ، سر درد، ضعف و بی حالی، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ، كاهش وزن، اسهال و گاهی دانه های جلدی و یا تظاهرات عصبی)

در حدود 20% موارد علائم به گونه‌اي است كه فرد به پزشك مراجعه مي‌كند ولي معمولاً تشخيص داده نمي‌شود و حتي اگر تست HIV آنتي بادي در اين موقع انجام شود ممكن است هنوز مثبت نباشد.

طي اين مرحله مقدار زيادي HIV در خون محيطي فرد وجود دارد و سيستم ايمني با توليد پادتن ها (آنتي بادي ها)، و لنفوسيتهاي سلول كش (لنفوسیتهای سيتوتوكسيك) شروع به پاسخ در برابر ويروس مي‌كنند.

از هنگام ورود ویروس ایدز تا مثبت شدن نتیجه آزمایشگاهی كه نشانگر آلودگی فرد است حدود 2 تا 12 هفته و گاهی تا 16 ماه طول می كشد.

 

  

مرحله بدون علامت باليني (مرحله دوم)

اين مرحله بطور متوسط 10 سال طول مي‌كشد و همانطور كه از نام اين مرحله پيدا است، خالي از هر علامتي است هرچند ممكن است غدد متورم لنفاوي هم وجود داشته باشند (لنفادنوپاتي). سطح HIV در خون محيطي به سطح بسيار پائيني كاهش مي‌يابد ولي بیماری همچنان مسري است و آنتي بادي HIV در خون قابل ارزيابي است.

تحقيقات اخير نشان داده است كه HIV طي اين مرحله غير فعال نيست و در غدد لنفاوي بسيار فعال است. تعداد زيادي از سلولهاي T- helper آلوده شده و مي‌ميرند و ويروس فراواني توليد مي‌شود.

تست آزمايشگاهي جديدي وجود دارد كه مقدار ناچيز HIV كه از غدد لنفاوي آزاد مي‌شود را اندازه مي‌گيرد اين تست HIV-RNA را اندازه مي‌گيرد (RNA ماده ژنتيكي HIV مي‌باشد) این تست را تست بارگيري ويروس (viral load test) مي‌گويند که نقش بسيار مهمي در درمان آلودگی با HIV دارد.

 

 

 

 

مرحله علامتدار عفونت HIV (مرحله سوم)

با گذشت زمان، سيستم ايمني توان خود را از دست مي‌هد كه به 3 دليل عمده زير است.

1 – بافتها و غدد لنفاوي بدليل سالها فعاليت، آسيب مي‌بينند  

2 –  و HIV جهش پيدا مي‌كند و آلوده كنندگي‌اش تشديد مي‌شود بعبارت ديگر براي تخريب سلولهاي  ،T- helper قويتر و متنوعتر ميشود

3 – بدن توانايي جايگزيني سلولهاي T – helper از دست رفته را ندارد.

با ايجاد نقص در سيستم ايمني، علائم بوجود مي‌آيند که در آغاز بسياري از علائم خفيف هستند. ولي با تحليل سيستم ايمني، علائم تشديد مي‌شوند.

 

 

 

پيشروي از HIV تا AIDS

با آسيب بيشتر سيستم ايمني، بيماري به سمت بدتر شدن پيش مي‌رود تا اينكه تشخيص ايدز مطرح شود. در حال حاضر در انگلستان تشخيص ايدز وقتي تأييد مي‌شود كه فرد HIV مثبت تعداد خاصي از عفونتهاي فرصت طلب يا سرطانها را بروز مي‌دهد اگر چه فرد HIV مثبت مي‌تواند بشدت بيمار باشد ولي تشخيص ايدز نداشته باشد.

 

 

 

 

 

 

 

عفونتهاي فرصت طلب و سرطانها كجا رخ مي‌دهند؟

مرحله علامتدار عفونت با HIV اغلب بدليل عفونتهاي فرصت طلب و سرطانهايي است كه بطور طبيعي سيستم ايمني جلوي آنها را مي‌گيرد. كه تقريباً در تمام بدن مي‌تواند رخ دهند ولي نمونه‌هاي شايع آن در جدول زير آورده شده است.

همانطور كه در جدول زير نشان داده شده است مرحله علامتدار عفونت HIV اغلب با درگير كردن چندين سيستم مشخص مي‌شود درمان عفونت خاص يا سرطان اغلب انجام مي‌شود اما علت زمينه كه عملكرد HIV است سيستم ايمني را تضعیف مي‌كند

تا زمانيكه خود HIV آهسته نشود علائم سركوب سيستم ايمني بسمت بدتر شدن پيش مي رود.

 

 

 

 

نمونة عفونت / سرطان سيستم     پنوموني پنوموسيستيس كاريني (pcp)   سل (TB)   ساركوم كاپوزي (KS)   سيستم تنفسي   Cryptosporidiosis Candidia Cytomegalovirus (CMV) Isosporiasis Kaposi sarcoma   سيستم گوارشي   HIV Cytomegalovirus Toxoplasmosis Cryptococcosis Non- Hodgkin’s lymphoma Varicella zoster   سيستم عصبي مركزي / محيطي   Herpes simplex Kaposi’s sarcoma Varicella zoster   پوست

 

 

 

 

(1)

سيستم مرحله بندي بيماري ، سازمان جهاني بهداشت (WHO)

سازمان جهاني بهداشت روشي براي تعريف افراد HIV مثبت در مراحل مختلف بر اساس علائم باليني دارد كه بعنوان سيستم مرحله بندي WHO براي عفونت و بيماري HIV شناخته مي‌شود

 

 

 

سيستم مرحله بندي بيماري براي عفونت و بيماري HIV در نوجوانان و بالغين:

 

 

 

 

 

 

در خصوص كودكان طبقه بندي باليني سازمان بهداشت جهاني به شرح زير است:

 

 

 

 

 

 

بطور کلی میتوان گفت که علایم اصلی و فرعی، مرحله نهایی آلودگی با HIV یعنی "ایدز" اینها هستند (البته در صورت مشاهده هر کدام از علایم زیر با پزشک مشورت کنيد)

 

◄ علائم اصلی ایدز:

• كاهش وزن بیشتر از 10 درصد
• اسهال مزمن بیشتر از یك ماه
• تبهای متناوب یا ثابت بیش از یك ماه
علائم فرعی ایدز:

• سرفه پایدار به مدت بیش از یك ماه
• عفونت پوستی منتشر همراه با خارش
• تبخالهای عود كننده
• برفك دهانی
• عفونت تبخالی مزمن پیشرونده و منتشر
• بزرگ شدن عمومی غدد لنفی

 

	استفاده از مواد مخدر تزریقی معمولا منجر به استفاده از وسایل تزریق مشترک میشود

اعتياد به دلايل مختلف خطرناک است ولی ابتلا به ایدز یکی از مهمترین عواقب آن است                     اعتیاد با رفتار جنسی پرخطر نیز ارتباط دارد زیرا برخی از معتادان برای کسب درآمد یا تهیه مواد مخدر٬ مجبور به تن فروشی میشوند.       تزریق مستقیم یک ماده به داخل جریان خون روش بسیار مهمی برای انتقال HIV است و حتی ریسک انتقال HIV در این حالت از رابطه جنسی پرخطر بیشتر است                                 معتادین تزریقی معمولا متعلق به گروهها یا شبکه هایی هستند که از وسايل تزریق مشترک استفاده میکنند. به همین دلیل اگر تنها یک فرد HIV مثبت باشد کل گروه در زمان اندکی به ایدز مبتلا میشوند.                           به خصوص در زندانها چون برای زندانیان دسترسی به وسایل تزریق میسر نیست HIV بسیار سریع گسترش میابد. این امر همچنین در شرایطی صدق میکند که افراد از زندان یا گروه خود خارج میشوند و با سایر افراد جامعه مخلوط میشوند. راه های کاهش خطر آلوده شدن به ويروس HIV در معتادين     برای کمتر کردن خطر آلودگي به HIV و ديگر ويروس ها و ميکروب هايي که از طريق خون منتقل مي شوند بايستی از استفاده مشترک از سرنگ و ديگر وسايل پرهيز کنيد و از وسايل تزريقی شخصي (که استريل هستند) استفاده کنيد. اگر تعداد دفعات تزريق شما در روز زياد است بهتر آن است که وسايل تزريقی استريل شخصي خود را هميشه همراه داشته باشيد. برای کاهش تماس مستقيم با خون و  خطرات ناشي از آن٬ بهتر است که اعتياد خود را از تزريقي به اعتياد غير تزريقي تغيير دهيد مسلماً بهترین حالت این است که به تدریج از اعتیاد تزریقی به غیر تزریقی روی آورید و سپس با اراده ای راسخ٬ اعتیاد به مواد افیونی را برای همیشه ترک کنید و زندگی سالمی داشته باشید.

منظوراز آموزش های جنسی چيست؟

 

آموزش های جنسی برای جوانان، روندی ازفراگيری و تحصيل مجموعه ای ازاطلاعات و دانش است که برای شکل دادن به طرز برخورد و روش رفتاری و باورهايشان درباره موضوع روابط جنسی است. همچنين آنان را از ازهويت جنسيشان آگاه خواهد کرد و به آنها آموزش خواهد داد که روابط جنسی صحيح چيست وچه روابطی برای آنان نادرست است. اين آموزش ها همچنين توانايی و تجربه جوانان را پرورش خواهد داد که آنها با آگاهی٬ درباره انتخاب نوع رفتارشان فکر کنند و احساس مطمئن و شايسته ای درباره کنش های رفتاريشان داشته باشند. ضمناً بايستی قبول کنيم که برای جوانان در شرايط امروزه اجتماعی و جهانی امکان بيشتری نسبت به سال های پيش وجود دارد تا آنها در جامعه با اين مسايل مواجه شوند. اين آموزه ها سلاحی خواهند بود تا آنها خود را در برابر سوء استفاده های جنسی، بردگی جنسی، بارداریهای ناخواسته و آلودگی به HIV حفاظت کنند.

هدف از آموزش های جنسی چيست؟   هدفی که آموزش های جنسی دنبال می کند، کاهش دادن دو مشکل و نتيجه منفی است که فعاليت های جنسی افراد ممکن است به بار آورد. اولی بارداری ناخواسته و خارج ازبرنامه که زندگی افراد را دچار تنش می کند و ديگری آلودگی هايی است که در نتيجه تماس جنسی ممکن است بوجود آمده و به بيماری های مقاربتی منجر می شود. رسيدن به اين هدف به بالا بردن کيفت زندگی زناشويی و روابط بين انسان ها کمک می کند و در نتيجه جامعه را سالم تر و شاداب تر می سازد. اين آموزه ها همچنين در جوانان اين شايستگی را پرورش خواهد داد تا آنها در زندگی پس از مواجه با مسايل گوناگون و ناخواسته، انتخابی درست و تصميمی شايسته بگيرند. شما والدين و آموزگاران تنها مراجع با صلاحيت در ارايه اين آموزش ها به جوانان هستيد. با دادن آموزش های صحيح جنسی به جوانان از سوی خود می توانيد رسيدن به اين دو هدف را ممکن کنيد.

 

شکل دادن گرايش های رفتاری و باورهای نوجوانان

 

جوانان در معرض طيف وسيعی از رفتارها و عقايد مربوط به رفتارهای جنسی قرار می گيرند که گاهی اين عقايد و رفتارها در تناقض با يکديگر هستند. به طور مثال بعضی پيامهای بهداشتی بر روی خطرات ناشی از رفتارهای جنسی تاکيد دارند و از سوی ديگر رسانه ها،  رابطه جنسی را نشانه ای از بلوغ و پختگی و جذابيت معرفی می کنند.
به علت حساسيت مسايل جنسی، ممکن است که جوانان و مربيان گاهی ديدگاه ها و عقايد محکمی در مورد رفتارهای صحيح جنسی و چهارچوب های اخلاقی مرتبط با آن داشته باشند که کاملا با هم در تضاد باشند.
 

جوانان به چهارچوب های فرهنگی-اخلاقی مرتبط با مسايل جنسی علاقه زيادی نشان می دهند و دوست دارند تا فرصتی پيش بيايد تا در مورد مسايلی مثل سقط جنين، روابط جنسی قبل از ازدواج و همجنسگرايی و پيشگيری از بارداری صحبت کنند.
بايد توجه داشت اگر روشی صحيح برای صحبت درباره اين مسايل داشته باشيم بحث در مورد اين موضوعات، لزوماً به معنی قبول و يا نفی کردن اين ديدگاه ها نخواهد بود. بايستی ياد بگيريم که هنگام بحث درباره مسايل فرهنگی يا اخلاقی- مذهبی می توانيم با ديدگاه مطرح شده، مخالف يا موافق باشيم.

آموزش صحيح مسايل جنسی، اين فرصت را به جوانان می دهد تا درباره دلايل روابط جنسی و ارتباط آن با بيان احساسات فکر کنند و به اين ترتيب به خود و ديگران و عقايد و احساسات و تصميمات هر شخص احترام بگذارند.
بايستی به جوانان فرصت تفکر درباره تفاوتهای مرد و زن، و تفاوتهای نژادی و نحوه تاثير آن بر مسايل جنسی داده شود تا بتوانند درک کنند که يک رابطه سالم چگونه می تواند باشد.

نکته مهم دیگر در آموزش مسايل جنسی، تفهيم تاثير منفی خشونت (در روابط جنسی) و سواستفاده های جنسی بر روابط اشخاص با يکديگر می باشد.

رابطه مقعدی
 

 

ارتباط مقعدی بر خلاف تصور عمومی٬ تنها يک رابطه جنسی بين مردان همجنسگرا نيست.

 

بدلیل اینکه٬ خطر انتقال HIV در تماس مقعدی در مقایسه با سایر راههای تماس جنسی، بالاترین خطر را به همراه دارد ، توصیه می شود در صورت انتخاب آن٬ حتماً محافظت های بهداشتی و احتياط های جانبی لازم صورت بگيرد.

 

 

 

ميزان خطر انتقال HIV در رابطه مقعدی:   بر اساس آمار، انتقال HIV از طريق رابطه  مقعدی، بالاترين ميزان درصد خطر انتقال را به خود اختصاص می دهد. در بين افراد آلوده از طريق آميزش جنسی، مردان همجنسگرايی که به رابطه مقعدی گرايش دارند، بيشترين قربانيان اين ويروس را تشکيل می دهند.

دلايل ميزان بالای خطر انتقال HIV از راه نزديکی مقعدی   •  ديواره داخلی مقعد٬ قابليت جذب مستقيم مواد و انتقال مستقيم آن به خون را دارد. •  از طرفی، حلقه خروجی جداره مقعد به دليل اينکه قابليت ارتجاعی و انعطاف پذيری لازم برای نزديکی را ندارد، در نتيجه احتمال خراش برداشتن و خون ريزی آن بسيار بالا می باشد. اين خراش ها و بريدگی ها اغلب بسيار ريز می باشد و معمولاً با چشم غير مسلح قابل ديدن نيستند. •  همچنين، نوک آلت٬ احتمال دارد که دچار خراش در سطح گردد که اين مورد خطر دريافت ويروس را در هر دو شریک جنسی افزايش می دهد.   در اين نوع رابطه، مهم ترين خطری که اشخاص را تهديد می کند تماس خونی مستقيم و همچنين مايعات درونی بدن با خون شريک جنسی می باشد که در صورت آلوده بودن هر يک از شرکای جنسی، احتمال سرايت HIV به شريک سالم وجود دارد.

1. توصيه اکيد به استفاده از کاندوم می گردد. حتماً بخش همه چيز درباره کاندوم و نحوه استفاده صحيح از کاندوم را به دقت مطالعه کنيد.

2. دومين توصيه رعايت بهداشت و شستشوی کامل و دقيق بدن به خصوص اعضای جنسی می باشد.

3. توصيه بعدی استفاده از مواد نرم کننده و ليز کننده می باشد. دقت کنيد که در صورت استفاده همزمان از کاندوم و مواد ليز کننده، از مواد روغنی ليزکننده مانند وازلين که از مشتقات نفتی تهيه می شوند، استفاده نکنيد . به دليل اينکه باعث سايدگی و پاره شدن کاندوم می شود، (رجوع به بخش همه چيز درباره کاندوم)

4. توصيه سوم: آرامش به هنگام انجام اين روش آميزش است. در صورتی که ماهيچه های مقعد سفت باشد احتمال پارگی و درد شديد وجود دارد که زخم و خونريزی باعث تماس مستقيم خونی و در نتيجه بالاتر رفتن خطر انتقال بيماری های مقاربتی سرايتی و از جمله HIV می شود.

5. توصيه ديگر پرهيز از نوشيدن مشروبات الکی و عدم استفاده از مواد مخدر پيش از تماس و ارتباط جنسی می باشد. به علت اينکه پس از اثرگذاری الکل و مواد مخدر شما کمتر قادر به کنترل و تصميم گيری هستيد که اين خود ميزان پذيرش خطر را در افراد بالا می برد.

توجه:

تنها همجنس بازان، گروه در معرض خطر آلودگی نمی باشند بلکه به دلايل شرح داده شده فوق، هر گروهی - چه زن و چه مرد - در صورت روی آوردن به اين نوع تماس جنسی و رعايت نکردن موارد مراقبتی بهداشتی که در بالا شرح داده شده است، در معرض دريافت HIV و ابتلاء به ديگر بيماريهای آميزشی می باشد. در واقع هر دو شریک جنسی در تماس مقعدی در خطر آلودگی به HIV قرار میگیرند.

برای اينکه بتوانيد خود را در برابر ایدز محافظت کنيد، لازم است که از راههای انتفال HIV آگاهی پيدا کنيد. اين اطلاعات برای سلامتی شما و ديگران بسيار مهم و با ارزش است. بيماری ايدز٬ مسری و بسيار خطرناک است و در تمام جهان وجود دارد. برای درمان قطعی ايدز هيچ دارو و يا واکسنی وجود ندارد.

 

 

 

 

 

< < ويروس ايدز (HIV) از چه راههايی سرايت می کند؟  > >

 

 

◄ تماس جنسی نا امن

ويروس HIV از طريق مايع مني (همچنين شامل مايعی كه قبل ازمنی خارج مي شود) ، ترشحات دستگاه تناسلي زنان وخون افراد مبتلا به آن منتقل مي شود و افرادي كه با اين ترشحات ، چه از طريق همجنس بازي و چه از طريق روش معمول جنسي ، تماس حاصل نمايند دچار عفونت HIV مي گردند
وجود بيماريهای مقاربتی مثل سوزاك، سفليس و همچنين زخمهای دستگاه تناسلی خطر آلودگی را چند برابر خواهد كرد.

بديهي است اگر شما و يا همسرتان به عفونت HIV مبتلا نباشيد از راه جنسي به اين بيماري مبتلا نخواهيد شد

 

بعضي از دلايل حاكي از آن مي باشد كه از طريق روابط جنسي دهاني نيز ممكن است فرد دچار عفونت HIV گردد.
گفتني است كه احتمال انتقال عفونت HIV از مردان آلوده به زنان در طول ارتباط جنسي به مراتب بيش از انتقال اين عفونت به مردان مي باشد و مايع مني آلوده ممكن است براي چند روز در واژن زن باقي بماند.
سلولهاي ناحية دهانة رحم نيز داراي استعداد زياد براي ابتلا به عفونت HIV هستند. اگر چه زنان از طريق ارتباط جنسي در معرض بيشتري از ابتلا به عفونت HIV مي باشند، ولي به ياد داشته باشيد كه جانسون، قهرمان بسكتبال از طريق داشتن ارتباط جنسي با يك زن مبتلا به اين بيماري گرديد.

زماني كه جانسون قهرمان بسكتبال اعلام نمود كه به عفونت HIV مبتلا شده است، اين نكته را خاطرنشان كرد كه وي همواره به عنوان يك بازيكن تيم ورزشي مجبور به مسافرتهاي فراواني بود و هرگز در مورد داشتن ارتباط جنسي بازنان داراي عفت اخلاقي نبوده است.
در يك روزنامه چنين گزارش شد كه به علت نبود عفت اخلاقي جانسون نمي داند كه كداميك از زنان، وي را مبتلا به اين بيماري وحشتناك كرده است.
ابتلاي افراد به عفونت HIV از طريق ارتباط جنسي معمول در بسياري از كشورهاي افريقايي و برخي از مناطق آمريكاي جنوبي مشاهده مي شود.
اگر چه در ايالات متحده اين انتقال بيشتر از طريق روابط ميان افراد همجنس باز صورت گرفته است، ولي در پسران جهان بيش از 75% موارد انتقال عفونت HIV از طريق داشتن روابط جنسي معمول با فرد آلوده بوده است كه اين روند در كشور آمريكا و كانادا به سرعت رو به رشد مي باشد
بسياري از زنان در آمريكا از طريق داشتن روابط جنسي با مردان آلوده به عفونت HIV دچار اين بيماري مي شوند هر چند كه اين مردان معتاد به مواد مخدر تزريقي نمي باشند.
 

همجنس بازي از روشهايي است كه موجب ابتلاي افراد به عفونت HIV مي شود؛ به ويژه شخصي كه مفعول واقع شده است، در معرض بيشتري از اين آلودگي قرار دارد زيرا آلت تناسلي فرد موجب پارگي لايه هاي داخلي مقعد شده و اين امر موجب مي گردد تا HIV كه درون مايع مني قرار دارد به راحتي وارد جريان خون شود.
 

 

 

◄ سرايت از مادرآلوده به جنين در داخل رحم و يا انتقال به كودك درطی دوران شيردهی   ويروس HIV از مادر آلوده به كودك ممكن است در دوران حاملگی، هنگام وضع حمل يا كمی بعد از زايمان انتقال يابد. HIV مي‌تواند در شير پستان زن آلوده وجود داشته باشد و به نوزادش منتقل شود اما با وجود داروهاي خاص٬ شانس اين انتقال بسيار كاهش مي‌يابد هر چند در بسياري از كشورهاي در حال پيشرفت و فقير، چنين داروهايي در دسترس نيست. در كودكان٬ آلودگی به HIV  بسرعت به طرف ايجاد بيماری ايدز پيشرفت می‌كند و شانس زنده ماندن كودك هم كم است.

 

 

 

◄ استفاده مشترک از سرنگ و سوزن آلوده جهت تزريق

 

استفاده مشترك از سرنگ آلوده (كه اين عمل ميان افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي بسيار معمول مي باشد ) و يا برخورد تصادفي با سوزن آلوده به عفونت HIV (گاهي اوقات اين امر در مراكز پزشكي اتفاق مي افتد) موجبات ابتلاي افراد به عفونت HIV فراهم مي آورد .

 

خالكوبی با سوزن آلوده؛ سوراخ كردن گوش بوسيله سوزن و وسايل آلوده؛ استفاده از مسواك و تيغ ريش تراش شخص بيمار؛ درمانهای دندانپزشکی، ختنه و يا جراحی های ديگر با وسايل آلوده از ديگر موارد انتقال HIV می باشد.

 

 

◄ سرايت از طريق خون و فرآورده‌های خونی

 

در اوايل دهه 1980 عفونت HIV به سرعت ميان افرادي كه به علت ابتلا به بيماري هموفيلي مجبور به تزريق خون بودند افزايش پيدا نمود. افراد مبتلا به هموفيلي در هنگام خونريزي٬ خونشان منعقد نمي شود.به همين علت هنگام آسيب ديدگي مقدار زيادي خون از بدنشان خارج مي شود. در اوايل شيوع اپيدمي ايدز بيش از نيمي از 20000 فرد مبتلا به هموفيلي دچار عفونت HIV گرديدند.
در ميان دهه 1980 آزمايش تشخيص آنتي بادي HIV (اين آزمايش وجود عفونت HIV را مشخص مي نمود)‌ دردسترس عموم قرار گرفت و بانك خون نيز آغاز به شناسايي خونهاي اهدايي نمود. از سال 1987 به بعد ديگر هيچ فرد مبتلا به هموفيلي به علت تزريق خون دچار عفونت HIV نگرديد.
اگر چه تزريق خون يكي از مواردي بود كه افراد دچار عفونت HIV مي شدند ولي هيچ فردي از طريق اهداي خون به اين عفونت مبتلا نگرديد. زيرا هنگام اهداي خون از سوزنهاي يكبار مصرف استفاده مي شد و نيز خونهاي تزريقي قبلا از نظر وجود HIV بررسي مي گرديد.
 

 

 

 

◄ راه‌های ديگر سرايت عبارتند از:

پيوند اعضا  و يا بافت آلوده به عفونت HIV .
 

 

 

 

 

شايعترين راه سرايت٬ تماس جنسی نا امن است.

در هنگام رابطه جنسي٬ هميشه و در هر شرايطی از کاندوم استفاده کنيد.

  پوست سالم٬ يک سد بسيار قوی دربرابر ورود HIV وساير ويروسها وباكتری ها است.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

ايدز (HIV) از چه راههايی سرايت نمی کند؟

 

دانستن روشهايي كه از آن طريق عفونت HIV انتقال نمي يابد، بسيار مناسب و سودمند خواهند بود زيرا موجب مي شود كه افراد نگرانيهاي بي مورد خود را در مورد ابتلا به عفونت  HIVكنار بگذارند.

 

٭ اين عفونت از طريق تماسهاي معمول دست دادن ، بغل کردن و درآغوش گرفتن ٬ عطسه و سرفه ٬ تماس داشتن دراتوبوس و يا قطار و وسايط نقليه انتقال نمي يابد.

 

٭ HIV از طريق نيش حشرات و يا تماس با حيوانات منتقل نميشود. (از آنجا كه HIV در بدن حشرات قادر به زيست نمي باشد بنابراين بر اثر گزش حشرات مانند پشه ، فرد به عفونت HIV مبتلا نخواهد شد.)

 

٭ بر اثر پوشيدن لباس در فروشگاهها ،‌ لمس دستگيره در پول و يا ديگر اشيائي كه افراد مبتلا بدان دست بزنند، عفونت HIV منتقل نمي گردد.

 

٭  استفاده شريكي از تلفن٬ وسايل حمام٬ توالت‌های عمومی٬ نوشيدن آب از شير آب و يا شنا در استخري كه افراد مبتلا به نيز در آن شنا كرده اند نيز باعث مبتلا شدن فرد نمي گردد.

 

٭ تنفس هواي آلوده خون و غذاي آلوده نيز فرد را مبتلا نميسازد حتي به طور مشترك غذا خوردن، استفاده از لوازم آشپزخانه يكديگر وسايل آرايش  و حتي مسواك نيز تاكنون موجب ابتلا افراد به عفونت HIV نگرديده است.

 

٭ تاكنون هيچ گزارشي مبني بر سرايت HIV از كودكان مبتلا به ديگر همكلاسان فرد بر اثر تماس هاي غير جنسي به دست نيامده است و حتي كارمنداني كه مبتلا به عفونت مزبور هستند با تماسهاي غير جنسي موجب ابتلا ديگر افراد نخواهندشد .

 

 

 

 

چرا بعضي افراد زمينه ي بيشتري براي ابتلا به عفونت HIV دارند؟

 

يكي از شگفتيهايي كه در مورد انتقال عفونت HIV وجود دارد اين است كه هنوز هيچ رابطه اي مشخصي ميان تعداد دفعاتي كه فرد با يك شخص مبتلا به عفونت HIV رابطه ي جنسي داشته و ممكن است به عفونت مزبور مبتلا شود وجودندارد.

احتمال انتقال عفونت HIV با افزايش تعداد دفعات ارتباط جنسي با فرد مبتلا افزايش مي‌يابد .

ولي بعضي از افراد استعداد بيشتري براي ابتلا به اين بيماري دارند بعضي از اين افراد تنها با يك بار ارتباط جنسي با فرد مبتلا به عفونت HIV دچار اين بيماري شده ولي بعضي ديگر در حالي كه سالها داراي ارتباط جنسي با فرد بيمار مي شوند مبتلا به عفونت مزبور نشده اند.

 

چگونه مي توان احتمال ابتلا افراد به عفونت HIV را سنجيد؟

 

گروهي از افراد بيشتر در معرض ابتلا به بيماري ايدز قرار دارند. به ياد داشته باشيد كه منش رفتاري و سبك زندگي در اين امر مي تواند بسيار مهم و حايز اهميت باشد جدول1  احتمال ابتلاي افراد را به عفونت HIV نشان ميدهد.

با مطالعة اين جدول به خوبي متوجه خواهيد شد كه دانش آموزان و دانشجويان بايد بيشتر مراقب خود باشند شما با مطالعة جدول مزبور مي توانيد بفهميد كه تا چه حدودي در معرض ابتلا به بيماري ايدز قرار داريد بدين ترتيب كه آيا همسر شما جزء گروهايي است كه بيشتر در معرض ابتلا به عفونت HIV قرار دارد . (افراد همجنس باز و..) و يا اين كه همسر شما از وضعيت سلامتي خود اطلاع دقيقي دارد يا خير.

شما از طريق جدول زير خواهيد فهميد كه آيا شانس ابتلاي شما به عفونت HIV كمتر از 1/1000 ، 1/1000 يا بيشتر از اين ميزان است.

گفتني است اكثر افرادي كه شما با آنها آشنا هستيد شرايط خوني ناشناخته اي دارند به عبارت ديگر  اين افراد تحت آزمايشهاي تشخيصي عفونت HIV قرار نگرفته اند. اگر فردي غير همجنس باز باشد جزء آن گروههايي كه در معرض بالايي از ابتلا به عفونت مزبور قرار دارند نيست

مصرف الكل به نسبت بيش از مواد مخدر در ميان دانشجويان معمول است. خوشبختانه از طريق مصرف الكل عفونت HIV منتقل نخواهد شد حتي اگر فرد از ليوان فردي كه مبتلا به اين عفونت مي باشد استفاده نمايد مبتلا به اين بيماري نمي شود، ولي ذكر اين نكته ضروري است كه فردي كه مشروبات الكلي مي نوشد دچار اختلالات هوشياري مي شود وممكن است دقت لازم را حين رانندگي نداشته و يا اقدام به تجاوز جنسي نمايد ويا در هنگام داشتن ارتباط جنسي اقدامات احتياطي لازم را به عمل نياورد.

طي مطالعات انجام گرفته 20 تا 25% دانشجويان دانشگاه ويرجينيا اظهار داشته اند كه بر اثر مصرف مشروبات الكلي رفتار جنسي مناسب نداشته اند.

 

جدول:   احتمال ابتلا به عفونت HIV ناشي از داشتن ارتباط جنسي معمول   معيار احتمالي همسر مشخص نبودن آزمايشهاي سرم شناسي يك بار برقراري ارتباط جنسي   500 بار برقراري ارتباط جنسي همسر فرد جزء افرادي باشد كه كمتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 50,000,000 1 در 110,000 عدم استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 5,000,000 1 در 16,000 همسر فرد جزء افرادي باشد كه كمتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 10,000 1 در 21 عدم استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 1,000 1 در 3 آزمايش سرم شناسي HIV منفي همسر شما داراي عفت اخلاقي باشد استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 5,000,000,000 1 در 11,000,000 عدم استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 500,000,000 1 در 1,600,000 همسر شما داراي عفت اخلاقي نباشد  استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 500,000 1 در 1100 عدم استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 50,000 1 در 160 آزمايش سرم شناسي HIV مثبت  استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 5000 1 در 11 عدم استفاده از كاندوم لاتكس 1 در 500 2 در 3

 

 

 

 

جدول زیر احتمال انتقال HIV در روابط جنسی محافظت نشده را نشان میدهد:

 

احتمال انتقال HIV در یک رابطه جنسی نوع رابطه جنسی 0.82%   (0.24 - 2.76) رابطه مقعدی بدون محافظ با مرد آلوده 0.27%   (0.06 - 0.49) رابطه مقعدی بدون محافظ با مردی که از نظر آلودگی، نامعلوم است 0.06%   (0.02 - 0.19) رابطه مقعدی بدون محافظ مرد با زنی که از نظر آلودگی، نامعلوم است 0.05 - 0.15 % رابطه واژینال بدون محافظ یک زن با مرد آلوده 0.03 - 5.6 % رابطه واژینال بدون محافظ یک مرد با زن آلوده نامعلوم رابطه دهانی Source: German-Austrian recommendations for Post-Exposure Prophylaxis against HIV infection 2002

 

در آزمايشهاي سرم شناسي و يا آزمايشهاي خون خون فرد براي وجود آنتي بادي HIV مورد آزمايش قرار مي گيرد افرادي كه در خون آنها آنتي بايد HIV وجود داشته باشد آزمايشهاي سرم شناسي آنها مثبت مي باشد.

بنابراين اين افراد به عفونت HIV مبتلا مي باشند ولي افرادي كه آزمايشهاي سرم شناسي آنها منفي باشد در خون آنها آنتي بادي HIV وجود ندارد اين افراد به علت آن كه اخيرا به عفونت HIV مبتلا شده اند آنتي بايد HIV در خونشان افزايش نيافته و براي مثبت بودن آزمايش ، هفته ها و يا شايد هم ماهها زمان نياز مي باشد به همين دليل افراد مشكوك به ابتلا به عفونت HIV اين آزمايشهاي را بايد چند بار تكرار نمايند.

افرادي كه بيشتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند شامل مردان همجنس باز افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي همسران اين افراد اشخاص مبتلا به هموفيلي و افرادي كه فاقد عفت اخلاقي هستند مي باشند.

بار ديگر به جدول1  نگاه كنيد ممكن است همسر ما جز ء گروههايي باشد كه بيشتر در معرض ابتلاي به عفونت HIV هستند و آزمايشهاي سرم شناسي نامعلوم داشته باشد شايد همسر شما فردي همجنس باز باشد و به شما حقيقت امر رانگويد و يا اين كه به شما دروغ بگويد شايد همسرتان علاوه بر شما با زنان ديگر نيز رابطة جنسي داشته باشد و يا اين كه معتاد به مواد مخدر تزريقي باشد. شايد علي رغم آن كه همسرتان به عفونت HIV مبتلا است حقيقت را كتمان كرده و به شما اين موضوع را نگويد طبق تحقيقات انجام شد بيشتر اين دانشجويان 18 تا 25 ساله مي باشند همانطوري كه جدول 5-4 مشاهده مي نماييد بسياري از دانشجويان به دوستان خود در اين باره ممكن است دروغ گفته و يا حقيقت ماجرا را كتمان نمايند. البته اين گفته بدان معنا نيست كه نمي توان به گفتة دانشجويان اعتماد نمود ولي بايد بدانيد كه بسياري از افراد حقيقت را كتمان مي كنند و كتمان حقيقت به مثابة دروغ گفتن مي باشد  بسياري از افراد قرباني كتمان حقيقت مي شوند.

جدول1  به خوبي اطلاعات مربوط به عفونت HIV را در اختيار شما قرار مي دهد بديهي است چنانچه شما با فردي كه دچار اين عفونت است رابطة جنسي برقرار نماييد به اين بيماري مبتلا خواهيد شد

اگر شما با فردي كه بيشتر در معرض ابتلاي به عفونت HIV است رابطه ي جنسي خود را ادامه دهيد احتمال ابتلاي شما به عفونت HIV يك در سه مي باشد حتي اگر شما از قرصهاي ضد بارداري مصرف نماييد زيرا قرصهاي ضد بارداري از حاملگي شما جلوگيري و تاثير حفاظتي بر عفونت HIV نخواهند داشت. اگر شما با فردي كه در گروه مذكور (افرادي كه بيشتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند ) قرار داشته و مبتلا به اين عفونت نيز باشد رابطه ي جنسي خود را ادامه دهيد احتمال ابتلاي شما به عفونت HIV دو در سه مي شود اگر شما مرتبا از كاندوم لاتكس استفاده نماييد ولي همسر شما مبتلا به عفونت HIV باشد احتمال ابتلاي شما به اين بيماري 1 در 11 خواهد بود.

 

 

 

 

گروه‌ های زير بيشتر در معرض خطر HIV قرار دارند:

 

 

ـ كسانی‌ كه از پيوند‌های متعدد و دياليز مكرر استفاده می‌‌كنند و رعايت احتياط ‌های همه جانبه را نمی ‌كنند.
ـ معتادين تزريقی كه از سرنگ و سوزن مشترك استفاده می‌كنند.
ـ‌ همسران افراد مبتلا
ـ شركای جنسی افراد مبتلا
ـ افرادی‌ كه شركای جنسی متعدد دارند.
ـ افراد خود فروش
ـ‌ همجنسگرايان
ـ‌ خالكوبی‌های دست جمعی
ـ مبتلايان به بيماريهای آميزشی و افراد مبتلا به زخم‌های تناسلی
ـ رانندگان عبوری‌ از مرزها

 

 

نکات مهم در مورد استفاده از کاندوم:

• از استفاده همزمان مواد چرب کننده، روغن، مواد ضد عفونی کننده پزشکی (لوسيون) و مواد ديگر مانند وازلين برای چرب تر کردن کاندوم خودداری کنيد. اين مواد می توانند کاندوم را سوراخ و يا پاره کنند. تنها از ژل ها يا کرم های مخصوص و يا اسپرم کش های مکمل مخصوص که در داروخانه ها قابل دسترسی است استفاده کنيد.

• بسته حاوی کاندوم را بدقت و به آرامی باز نماييد و به هيچ وجه از قيچی و اجسام نوک تيز استفاده نکنيد.

• کاندوم را در حالت سخت شدن آلت تناسلی مردانه و قبل از انجام نزديکی استفاده نماييد، زيرا ممکن است در ترشحات مرد قبل از انزال نيز ويروس و يا اسپرم وجود داشته باشد. کاندوم بايد تمام طول آلت تا قاعده را بپوشاند.
   

• در هر بار نزديکی از يک کاندوم جديد استفاده شود.
   

• از هر کاندوم فقط يک بار استفاده کنيد.
   

• قبل از استفاده به تاريخ انقضا آن توجه کنيد.
   

• از مصرف کاندومهای تاريخ گذشته، چسبناک و شکننده بدليل افزايش احتمال پارگی اجتناب نماييد.
   

• کاندومها را از حرارت، نور، فشار و رطوبت دايمی دور نگاه داريد زيرا احتمال سوراخ شدن و پارگی در آن افزايش می يابد و نمی توان به آن اطمینان کرد (مثلا کیف پول جیبی شما که هر روز متحمل فشار است جای مناسبی برای نگهداری کاندوم نیست).

اولين مرتبه، در چه زماني و در كجا از كاندوم استفاده شد؟

آيا كاندومها موثرند؟ آيا در استفاده از كاندوم احتمال شكست وجود دارد؟

كاندوم ها چگونه امتحان مي شوند؟

تاريخچه كاندوم:

 

 

1000 سال قبل از ميلاد مسيح

استفاده از كاندوم به هزاران سال پيش باز مي گردد.

مصريان باستان 1000 سال قبل از ميلاد مسيح از غلافي از جنس كتان جهت محافظت در برابر بيماري استفاده مي كردند.

 

200-100 سال بعد از ميلاد مسيح

اولین شواهد استفاده از كاندوم در اروپا از روي تصاوير نقاشي در combarelles فرانسه بدست آمد.

همچنين شواهدي مبني بر استفاده از كاندوم در زمان "امپراطوري روم" وجود دارد .

 

سده 15 ميلاد مسيح

همه گيري (اپيدمي) سيفليس در سراسر اروپا منجر به استفاده عمومي از كاندوم شد. Gabrielle fallopius توضيح مي دهد كه وي غلافي از جنس كتان را ابداع كرد تا مردان را در برابر سيفليس محافظت كند.

پس از اينكه متوجه شدند كه كاندوم در جلوگيري از عفونت موثر است به اثرات كاندوم در جلوگيري از بارداري پي بردند.

در اواخر صده 15 ميلادي، يكي از پيشرفتها در كاندوم بوجود آمد بدين صورت كه غلاف تحتاني را قبل از استفاده در يك محلول شيميايي غوطه ور كرده و سپس اجازه مي دادند تا خشك شود.

كه درواقع اولين اسپرم كش (spermicide) در كاندوم بود.

 

سده 17 بعد از ميلاد مسيح

اولين استفاده عمومي از كاندوم در سطح جهاني در 1706 بود.

همچنين گفته مي شود كه پزشكي به نام  "condom" در زمان چارلز دوم (charles II)  وسيله اي را ابداع كرد كه از تولد بیشتر بچه هاي غير قانوني براي پادشاه جلوگيري كند!

در اين زمان كاندوم٬ از جنس روده حيوانات نيز ساخته شد که البته گران قيمت بود و متاسفانه اغلب چند بار استفاده مي شدند.

اين نوع كاندوم در آن زمان بعنوان سپري در برابر لذت و زرهي در برابر عفونت ياد مي شد.

در نيمه دوم صده 17 تجارت كاندومهاي دست ساز در لندن رونق يافت و برخي مغازه ها٬ تبليغاتي را براي فروش كاندوم راه انداخته بودند.

 

 

سده 18 بعد ميلاد مسيح

استفاده از كاندوم تحت تاثير پيشرفتهاي تكنولوژي اقتصادي و اجتماعي در اروپا و آمريكا قرار گرفت.

توليد كاندوم بر اثر كشف rubber vulcanisation  بوسيله Goodyear (صاحب شركت توليد كننده تاير ) و Hancock متحول شد. اين بدان معنا بود كه توليد انبوه كاندوم به سرعت و به ارزاني امكان پذير بود.

Vulcanisation  روندي است كه طي آن لاستيك به يك ماده كشسان (الاستيك) قوي تبدیل مي شود.

در سال 1861 ، اولين تبليغ كاندوم در روزنامه آمريكايي نيويورك تايمز چاپ شد (با عنوان پيشگيري فرانسوي دكتر پاور (Dr. power's french preventatives) در سال 1873 قانون Comstock  تصويب شد بر طبق اين قانون، تبليغ هر گونه وسيله ضد بارداري غير قانوني بود٬ همچنين اداره پست اجازه داشت محموله هاي پستي كه حاوي كاندومهايي بود كه از طريق پست براي مشتريان ارسال مي شد توقيف كند.

 

 

سده 19 بعد ميلاد مسيح

تا دهه 1920 اغلب كاندومها از لاستيك مخصوصی ساخته مي شدند ( dipping from rubber cement hand ) كه اين نوع كاندوم ها بسرعت فرسوده مي شدند و كيفيت آن نامطمئن بود.

در سال 1919 ، fredrick killian ,  در اوهايو (ohio) نوع جديدي از كاندوم با natural rubber latex ( لاتكس طبيعي ) ساخت.

كاندومهاي از جنس لاتكس، ديرتر فرسوده مي شدند و نازكتر و بدون بو بودند اين نوع جديد كاندوم فروش زيادي داشت در ميانة دهه 1930 پنجاه شركت بزرگ توليد كننده كاندوم در آمريكا 5/1 ميليون كاندوم در روز توليد مي كردند.

در سال 1957 اولين كاندوم داراي ماده لغزنده در انگلستان بوسيله Durex ساخته شد. در ابتداي دهه 1960 با افزايش محبوبيت استفاده از قرصها و روشهاي جراحي ضد بارداري، استفاده از كاندوم كاهش يافت.

بدنبال شناخت HIV و ايدز و در دهه 1980در بسياري از كشورها، استفاده از كاندوم بطرز چشمگيري افزايش يافت. همچنين كاندوم در مغازه ها، خواربار فروشي ها ، سوپر ماركتها و مغازه هاي مشروبات الكلي در دسترس قرار گرفت.

كاندوم زنان (female condom) از سال 1992 در اروپا در دسترس قرار گرفت و در سال 1993 بوسيله سازمان غذا و داروي آمريكا (FDA) مورد تاييد قرار گرفت. در سال 1994 اولين كاندوم Polyurethane براي مردان توليد شد.

همچنين در دهه 1990 كاندومهاي با رنگها و طعمهاي مختلف توليد شد.

 

امروزه

پيشرفت تكنولوژي در سالهاي اخير منجر به توليد كاندومهاي نازكتر شده است بعلاوه كارخانه هاي توليد كننده كاندوم دريافتند كه توليد كاندوم تنها با در يك اندازه٬ براي همه افراد مناسب نيست (not fit all)

امروزه شما مي توانيد كاندومهايي با شكل و طول و عرض مختلف پيدا كنيد.

 

 

 

آيا كاندوم اثر بخش است؟ آيا احتمال شكست وجود دارد؟ آيا كاندوم در پيشگيري از آلودگي با HIV و ديگر بيماريهاي منتقله از راه جنسي (std) موثر است؟

بلي ، مطالعات نشان مي دهد كه اگر كاندوم از جنس لاتكس (latex condom) بطرز صحيح در هر بار نزديكي، استفاده شود در جلوگيري از انتقال HIV بسيار موثر است.

شفافترين مطالعه در اين رابطه در مورد زوجهايي است كه يكي آلوده به HIV است و ديگري آلوده نيست.

( گویند  discordant couples که اصطلاحاً )  

در مطالعه اي در اروپا، 123  زوج مذكور (discordant couples) كه بطور مداوم از كاندوم استفاده مي كردند. هيچ يك از زوج هاي غير آلوده به HIV آلوده نشدند.

در مطالعه اي ديگر در ميان 122 زوج (discordant couples) كه از كاندوم بصورت مداوم استفاده نمي كردند (inconsistently) تعداد 12 نفر از غير آلودگان٬ به HIV آلوده شدند.

بعلاوه استفاده صحيح و مداوم از كاندوم لاتكس مي تواند خطر انتقال ديگر بيمارهاي جنسي (STD) را كاهش مي دهد.

جهت استفاده صحيح از كاندوم بايد موارد زير رعايت شود:

در هر بار نزديكي يك كاندوم جديد استفاده شود.

كاندوم را به محض ايجاد نغوظ (erection) و قبل از هر گونه تماس جنسي (واژينال، مقعدي يا دهاني)  استفاده كنيد

 

 

 

- چه موقع عليرغم استفاده از كاندوم، با شكست مواجه مي شويم؟

به استفاده صحيح و مداوم از كاندوم بستگي دارد البته گاهي حين استفاده ممكن است كاندوم پاره شود.

علت اصلي انتقال HIV و ديگر بيماري جنسي عليرغم استفاده از كاندوم استفاده ناصحيح يا غير مداوم از كاندوم است.

استفاده از كاندومهايي كه ماده لغزنده آن روغني (oil- Based) مي باشد لاتكس را ضعيف كرده و احتمال پاره شدن كاندوم را بيشتر مي كند.

همچنين كاندوم اگر در معرض حرارت يا نور خورشيد قرار گيرد. يا فرسوده شود ضعيف مي شود و نيز ممكن است بوسيله دندان يا ناخن در حين عمل جنسي پاره شود.

هميشه قبل از استفاده كاندوم٬ تاريخ انقاضاء آنرا كنترل كنيد !

 

 

 

ميزان پاره شدن يا در آمدن كاندوم چقدر است؟

مطالعات انجام شده در امريكا نشان مي دهد كه ميزان پاره شدن كاندوم به دليل ضعف خود كاندوم 2% مي باشد و ميزان در آمدن كاندوم حين رابطه جنسي حدود 5 تا 1% است و ميزان درآمدن نسبي كاندوم حين رابطه جنسي حدود 13 تا 3% مي باشد.